Porośnięte krzewami równiny w głębi lądu

Około 4 km od morza zarośla ustępują miejsca krzewom o wysokości od 0,5 do 2 metrów. Tu znalazłem parę larw Rhombodera meagera i jeszcze jedną oothekę.

Wyszedłem z założenia, że jest to kokon tego gatunku gdyż był w tej samej okolicy, co znajdowane przeze mnie larwy. Niestety kokon wykluł się już w Tajlandii. Ponieważ nie miałem odpowiedniego dla tak małych owadów pokarmu zamierzałem je wypuścić. Do zatrzymania ich przyczynił się dar przekonywania mojej dziewczyny. Karmiłem je wszystkim, co udało mi się załpać w siatkę i co odpowiadało wielkością dużym muszkom Drosophila. Odkarmienie małych modliszek udało się bez większych problemów i do domu przywiozłem 70% wylęgu. Przy porównaniu wielkości z wiekiem larw okazało się oczywiste ze pomyliłem gatunki. Już przy stadium L5 można było rozpoznać, że są to Mantis religiosa. Dorosłe owady były jednak zdecydowanie smuklejsze niż te występujące w Niemczech.

Prawdopodobnie miałem do czynienia z podgatunkiem Mantis religiosa siedleckii (Bazyluk, 1960).

Drzewa

Luźne zgrupowania drzew, parki i pojedyncze drzewa były miejscem najobfitszych łowów. Prawie na każdym pniu znajdowałem owada.

Na 4 pniach suchych drzew z lewej fotografii znalazłem nawet 3 różne gatunki.
Oto metoda, jaką stosowałem: na początek wyszukiwałem 1 metrowy wygięty konar a następnie zaczynałem dokładnie go obmacywać od góry do dołu. Gdy modliszka ukazywała się moim oczom wystarczyło nakryć ją pojemniczkiem. Następnie trzeba było między pojemnik a gałąź wsunąć liść, aby modliszkę przegonić do wewnątrz. Po wszystkim należało już tylko zamienić liść na nakrętkę. Na drzewach udało mi się znaleźć następujące gatunki:

Ten gatunek znajdowałem nie tylko na pniach, ale także na grubych gałęziach. Co ciekawe zaobserwowałem, że larwy przestraszone gwałtownymi ruchami wiją odwłokiem.

Humbertiella spec.

Ten gatunek znajdowałem tylko na pniach. Zaważyłem, że mniejsze larwy przebywały na niższych partiach pni, podczas gdy dorosłe wspinały się wyżej. Niestety, z tego też powodu większość dorosłych owadów mi uciekła. Nawet po dłuższym czasie oczekiwania nie wracały na dostępną dla mnie wysokość.

Gimantis spec.

Ten gatunek też znajdowałem tylko na pniach. Większość z tych modliszek przebywała na wysokości od 0,5 do 1,5 metra. Powyżej 2 m już ich nie znajdowałem. Co ciekawe, u tego gatunku zaobserwowałem ciągłe sygnalizowanie odnóżami chwytnymi, podobnie jak to mają w zwyczaju robić Hestiasula brunneriana.